GEL ARTIK
Bir destanla başlamıştı sana olan sevdam
İmkânsızdın, ulaşılmazdın, yasaktın biliyordum
Ama seni atamıyordum seraplarımdan bir türlü
Her şeyime ezberletmiştim sensizliğimi
Bir tek yüreğime dinletemedim imkânsızlığını
Ellerim ellerinsiz kalacağını biliyordu
Gözlerim cemalinsiz kapanacağını görüyordu
Ayaklarım sensiz yürüyeceğini biliyordu da
Ama ya yüreğim ya beynim
Hiçti bütün bu söylenenler onlar için
Vuslatın sarhoşluğunu anımsadıkça
Bir başka seviyorlardı seni
Öğretemedim öğrenmediler sensizliği
Gel artık ne olur!
Ya sarhoş et beni dindir bu acılarımı
Ya gel öğret sensizliğimi
Şu biçare yüreğime şu bir akıl beynime
Ne olur gel! Gel artık.

AŞKIN SON DURAĞI

SEVMEYİ ÖZLEDİM
Olmaz
Gözlerine bir defa daha anlamlı bakamam
Kalbimi yok ettim ben
Senin aşkından sonra

Gönlümü hissetmez oldum
Nankörlüğünden ve vefasızlığından
Düşman oldum herkese
İnsanlardan nefret ettim
Senin aşkından sonra

Sevmeyi özledim
Sevilmeyi özledim
Kalbimi yok ettikten sonra
Anladım ki
Senin aşkın uğruna
Bütün benliğimi yitirmişim
Senin aşkından sonra
Ben insanlığımı yitirmişim

Meleklerin kucakladığı yüreğim
Senin dokunuşundan sonra
Kirlenmiş
Aşkının yok ettiği kalbim
Küsmüş herkese
En başta
Senin sevdana
Ve sana kızmış
Ve sana olan düşmanlığını
Herkese yansıtır olmuş.
 

AŞKIN BİTTİĞİ YERDE BAŞLARMIŞ
Candan düşer can
Ayrılığa estiğinde rüzgar
Can ayrı gezer ruh ayrı
Sadece dar bir çukura girip
Toprak altında yatmak mıdır
Aşkın bittiği yerde başlarmış ölüm

Ne bahar bahardır
Ne yaz yaz
Ufku alınmış
Mumu söndürülmüş kelebek misalidir
Aşkın bıraktıklarıyla yetinse de bir dönem
Son bahar da bir kuru yaprak gibi düşer can
Sustuğun da artık bütün sesler
Diri diri ölmeye başlar can

Sen ay zalim
Bilmezsin sevginin kıymetini

Hele sevgiyle yoğurmuşsan yüreğini
Kuş misali heyecanlı atar
Durmaz yerinde
Gökyüzü çalındığında
Kanatları kırıldığında
Döne döne düşer can